ZONDER VLEUGELS

| Gedichten |

 

 

 

 


R(evolutie)

[Dag 27 van het project "Schrijvers zonder vlees"]

Lomp de lijven die zich volproppen
en schijten, herkauwen slechts
op te veel woorden. Dan hoor ik liever
het zingen van koeien, het gestotter
van de kip. Nooit ťťn woord
te veel gezegd.

Geen mens naar het leven gestaan,
zonder verweer gekeeld, open gereten,
gelooid, gegeten. Nooit getobd
over waarom, over moeten,
over zijn. Over nutteloze pijn.

Dan wordt gesteld
dat zij niet voelen, dat zij niet weten,
dat zij slechts dieren zij. En dat wij,
mensen, dat stadium van ontwikkeling
al eeuwen overstegen zijn.



Bloemlezing
ter gelegenheid van de 'Wilde FloraliŽn en de honderdvijftigste verjaardag van het kanaal Bossuit-Kortrijk

 

 

 

 

contact: yves @ zondervleugels.be