DE BONTE KRAAI EN DE VOS

Een Bonte kraai zat schijnbaar doelloos op een struikje naast een weg

Toen mijnheer Vos er langs kwam, ietwat gedoken, langs de heg

"Dag Vos", zo sprak de kraai hem luidop aan

"Wat brengt de slimste van de dieren hier over deze baan ?"

Mijnheer Vos keek tersluiks omhoog

En bij de aanblik van de spreker gniffelde hij wat droog

Hij dacht aan hoe het vroeger Bontes neven was vergaan

Nadat Aesopus en de La Fontaine hun verhaal hadden gedaan

"Weet je nog", schaterde Vos toen naar omhoog,

"hoe ik lang geleden Zwarte kraai en Meester Raaf bedroog?

En tot hun scha en schande helaas

aan de haal ging met hun kaas?"

De Bonte kraai, die zijn klassiekers wel kende

dacht beschaamd aan de ellende,

de spot die werd gedreven en de blaam

die sindsdien rust op zijn familienaam

"Ja Vos, mij leerde die geschiedenis

dat geen een zo sluw als jij is

Eeuwen lang heb ik je hiervoor benijd

maar nu eindelijk, komt er een einde aan die tijd

Je mag dan sluw zijn en heel slim

maar in snelheid ben je mij te min

bij die kaas daar in de overzijdse gracht

raak jij zelfs niet vóór 't vallen van de nacht"

"Ach kraai toch, wil jij dan beweren

dat jij mij, Vos, nu een les zal leren?

Maar goed , ik neem je uitdaging aan

Ik zal vlugger dan jij aan de overzijde staan"

De vos zijn eer stond op het spel

En hoe hij de wedstrijd winnen zou, was nu niet meer van tel:

nog voor de Bonte Kraai tot drie had geteld

was Vos al tot halfweg de straat gesneld

Dat was precies wat de Bonte kraai had verwacht

toen hij het opzet van deze wedstrijd had bedacht

De vos in zijn haast zou het ontgaan

Dat er heden ten dage ook auto's bestaan

Bonte kraai die in een oogwenk snelheid mat

had heel precies en nauwkeurig ingeschat

Waar voorgoed de vos zou leren

hoe het ook in tradities kan verkeren:

Nu snoept de Bonte kraai van het karkas

van hij die eens de slimste was

En leert ons dat nog boven naam en faam

Eerlijk- en bescheidenheid staan