Doe mee!

Ben jezelf een creatieveling?
Schrijf jezelf wel eens een gedicht waarin water een belangrijke rol speelt?

Stuur ze naar rivierdichter @ dichterbijhetwater.be en wie weet verschijnen ze straks op deze pagina!

Wim Parmentier uit Watou was enkele keren poet-partner-in-crime tijdens activiteiten die de rivierdichter organiseerde.
Wim is er niet meer. Ter ere van mijn vriend Wim hier enkele van zijn ‘riviergedichten’:

Vuil Water II

Vuil water
Kan je niet wassen
Met zeepsop
Van zeep van Marseille
(gefabriceerd, gearomatiseerd met
groenten of fruit)

Vuil water
Kan je niet wassen
Met ’t schuimende kleersop
Van oubollig Zeepkruid

Vuil water is vuil
Dat ziet zelfs een … blinde

De badkuip van mijn oma

Als kleine jongen te vondeling
IN een lang vervlogen tijd
Moest ik in oma haar badkuip in bad
Het water al koud want mijn broer
Had ook al een schuurbeurt gehad

Het bad voor de kachel: de Leuvense stoof
En ik in mijn poedel, én god zijn geloofd
De avondgebeden als achtergrond, ritmisch
De angstige solo van ’t klotsende water
Mijn arme wangen schaamrood

Want
Hoe verberg je als kleine jongen
Voor een maagdelijk koor van nonkels en
Tantes
Je prille ‘ç’?

Met: ‘Schuim, Oma, met nog meer schuim!’

Leie 1

Weifelend
Bengelen
Mijn beide voeten
Gekoust en gesandaald
Over de rand:
Op een teenlengte
van het wateroppervlak

2 bengels
Die de voorbijgangers
Schrik
Aanjagen

2 bengels
Die een kaartspel spelen:
Vakantie met verveling troef

‘Waarnaartoe? Waar
Kan de reis naartoe?’

‘Stroomafwaarts, beste
Altijd stroomafwaarts
is het beste’

‘Oké, ik volg je
Op de voet’

Leie 2 (de koningskinderen)

Het water drijft ze uiteen
Tegen stroom heeft geen zin meer
Alle emotie is leeggelopen

1 brede stroom
Stroomafwaarts
De gemakkelijkste oplossing

Meedrijven voelt zo goed aan
Als leegbloeden in een lauw bad

Warm water - Koud water
Warm water - Koud water
Warm water - Koud water:
Lauw: ik hou van Jou

Warm water- Koud water
Warm water - Koud water
Warm water - Koud water:
Lauw: jij niet van mij

Dus, ik verdrink de vlinders
In mijn buik

(Er drijven vlinderblaadjes op het water
Stroomopwaarts heeft geen zin meer
Ze zijn dood.)

Leie 3

Kristal
Helder
Water

Het is
Beren-
Koud

En in de
Verte

Huilen
Wolven
(iets wat

Al lang
Niet meer
Kan)

Ook Carlos Van De Ginste was een compagnon bij het naar buiten komen met vogelpoëzie. Carlos schreef ook een riviergedicht:

Spiegeling

Tegen mijn stroom in
doorboort een zwaar
beladen binnenschip
het gladde oppervlak
met daarop
een buikige vrouw
die met witte lakens
even de tijd
aan de overkant
behangt.
Haar zacht haar golft
en wuift naar me.
Telkens kiest ze
tergend traag
de wasknijpers
als bindt ze me
aan de droom
toen het water
nog niet
te diep was.